UI/UX ଡିଜାଇନ୍ ପାଇଁ ସର୍ବୋତ୍ତମ AI ଟୁଲଗୁଡ଼ିକ

AI ଟୁଲଗୁଡ଼ିକ UI/UX ଡିଜାଇନ୍ ପାଇଁ ଉପଯୋଗୀ କାରଣ ସେଗୁଡ଼ିକ ଅମୂର୍ତ୍ତ ଆବଶ୍ୟକତାଗୁଡ଼ିକୁ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ଭିଜୁଆଲ୍ ଗଠନରେ ପରିଣତ କରିବା ପ୍ରକ୍ରିୟାକୁ ତ୍ୱରାନ୍ୱିତ କରେ ଏବଂ ବ୍ୟବହାରଯୋଗ୍ୟତା ତ୍ରୁଟି ଚିହ୍ନଟ କରିବାକୁ ସ୍ୱୟଂଚାଳିତ କରେ। ସେଗୁଡ଼ିକ ପୁନରାବୃତ୍ତି ଲୁପ୍ ପାଇଁ ତ୍ୱରକ ଭାବରେ କାମ କରେ, ଯାହା ଡିଜାଇନରଙ୍କୁ ମାନୁଆଲ୍ ଡ୍ରାଫ୍ଟିଂ ଅପେକ୍ଷା ଗୋଟିଏ ସେସନ୍‌ରେ ଏକ ଲେଆଉଟ୍ ବା ଇଣ୍ଟରାକ୍ସନ୍ ପାଟର୍ନର ଅଧିକ ଭେରିଏସନ୍ ଅନୁସନ୍ଧାନ କରିବାକୁ ଅନୁମତି ଦିଏ।

UI/UX ଡିଜାଇନ୍ ଚ୍ୟାଲେଞ୍ଜ ଏବଂ AI ସୁଯୋଗ

ଇଣ୍ଟରଫେସ୍ ଡିଜାଇନ୍‌ରେ ମୁଖ୍ୟ କଷ୍ଟ ହେଉଛି ଇଚ୍ଛା ଏବଂ କାର୍ଯ୍ୟକାରିତା ମଧ୍ୟରେ ଥିବା ବ୍ୟବଧାନ। ଜଣେ ଡିଜାଇନର ଜାଣନ୍ତି ଯେ ଜଣେ ୟୁଜରଙ୍କୁ କ’ଣ କରିବାକୁ ହେବ, କିନ୍ତୁ ସେହି ଆବଶ୍ୟକତାକୁ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ, ପାଠ୍ୟ ଏବଂ ଫିଡ୍‌ବ୍ୟାକ୍‌ର ସ୍ଥାନୀୟ ସଜ୍ଜାରେ ପରିଣତ କରିବା ଶ୍ରମକ୍ଷମ। ପାରମ୍ପରିକ ୱାର୍କଫ୍ଲୋଗୁଡ଼ିକରେ ଏକ ଧାରଣାରୁ ପରୀକ୍ଷାଯୋଗ୍ୟ ଆର୍ଟିଫାକ୍ଟ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଯିବା ପାଇଁ ଯଥେଷ୍ଟ ସମୟ ଲାଗେ। AI ଟୁଲଗୁଡ଼ିକ ଏହି ସମୟସୀମାକୁ ସଙ୍କୁଚିତ କରେ। ସେଗୁଡ଼ିକ ଡିଜାଇନରଙ୍କୁ ଏକ ଟାସ୍କ ଫ୍ଲୋର ଉଚ୍ଚ ସ୍ତରୀୟ ବର୍ଣ୍ଣନା ଇନପୁଟ୍ କରିବାକୁ ଏବଂ ସେହି ଫ୍ଲୋର ଏକ ଭିଜୁଆଲ୍ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ ପାଇବାକୁ ଅନୁମତି ଦିଏ। ଏହା ଡିଜାଇନରଙ୍କ ଭୂମିକାକୁ ମାନୁଆଲ୍ ନିର୍ମାଣରୁ ସମାଲୋଚନାତ୍ମକ ମୂଲ୍ୟାଙ୍କନ ଆଡକୁ ପରିବର୍ତ୍ତନ କରେ। ମୂଲ୍ୟ କଞ୍ଚା ଆଉଟପୁଟ୍‌ରେ ନାହିଁ, ଯାହା ପ୍ରାୟତଃ ସାଧାରଣ ହୋଇଥାଏ, ବରଂ ଏକ ବେସଲାଇନ୍‌କୁ ଦ୍ରୁତ ଗତିରେ ସମାଲୋଚନା, ପରିବର୍ତ୍ତନ ଏବଂ ପରିଷ୍କାର କରିବାର କ୍ଷମତାରେ ରହିଛି। ଡିଜାଇନରଙ୍କୁ ଗୁଣବତ୍ତାର ନିର୍ଣ୍ଣାୟକ ଭାବରେ ରହିବାକୁ ହେବ, AI ଆଉଟପୁଟ୍‌କୁ ଗଭୀର ଅନୁସନ୍ଧାନ ପାଇଁ ଏକ ଆରମ୍ଭ ବିନ୍ଦୁ ଭାବରେ ବ୍ୟବହାର କରିବାକୁ ହେବ, ଚୂଡ଼ାନ୍ତ ସମାଧାନ ଭାବରେ ନୁହେଁ।

ଜେନେରେଟିଭ୍ ମଡେଲ UI କମ୍ପୋନେଣ୍ଟ ସୃଷ୍ଟି

ନୂଆ ଇଣ୍ଟରଫେସ୍ ଆରମ୍ଭ କରିବା କିମ୍ବା ବିଦ୍ୟମାନ ଇଣ୍ଟରଫେସର ଏକ ଭିନ୍ନତା ଅନୁସନ୍ଧାନ କରିବା ସମୟରେ, ଲକ୍ଷ୍ୟ ହେଉଛି ଗଠନମୂଳକ ଲେଆଉଟ୍ ସୃଷ୍ଟି କରିବା। ସ୍କ୍ରିନ୍‌ର ସ୍ଥାନୀୟ ହାଇରାର୍କି ସ୍ଥାପନ କରିବା ମୁଖ୍ୟ ଚିନ୍ତା ହେଲେ, Figma ଏବଂ Maze ଭଳି ଟୁଲ୍ ବ୍ୟବହାର କରାଯାଏ। ସେଗୁଡ଼ିକ ଡିଜାଇନରଙ୍କୁ ଏକ ଡାଶବୋର୍ଡ କିମ୍ବା ସେଟିଂ ପେଜ୍ ବର୍ଣ୍ଣନା କରିବାକୁ ଏବଂ କମ୍ପୋନେଣ୍ଟଗୁଡ଼ିକର ଏକ ଗଠନମୂଳକ ସଜ୍ଜା ପାଇବାକୁ ସୁଯୋଗ ଦିଅନ୍ତି। ପ୍ରାରମ୍ଭିକ ସ୍ତରର ଧାରଣାଗୁଡ଼ିକ ପାଇଁ ଅଧିକ ଭିଜୁଆଲ୍ ଫିଡେଲିଟି ଆବଶ୍ୟକ ହେଲେ Galileo AI ଏବଂ Visily ବ୍ୟବହୃତ ହୁଏ, ଯାହା ଡିଜାଇନରଙ୍କୁ ଏକ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ଏସ୍ଥେଟିକ୍ କିପରି ଏକ ଲେଆଉଟ୍‌ରେ ପ୍ରୟୋଗ ହୋଇପାରେ ତାହା ଦେଖିବାକୁ ସୁଯୋଗ ଦିଏ। ଯେତେବେଳେ ଇନପୁଟ୍ ଅନିୟମିତ ହୁଏ, ଯେପରିକି ଏକ ହସ୍ତଚିତ୍ର ସ୍କେଚ୍ କିମ୍ବା ଏକ ଅସ୍ପଷ୍ଟ ଟେକ୍ସଟ୍ ବର୍ଣ୍ଣନା, ସେତେବେଳେ Uizard ଉପଯୁକ୍ତ ହୁଏ, ଯାହା ସେହି ଅସ୍ପଷ୍ଟତାକୁ ଏକ ପରିଷ୍କାର ୱାୟାରଫ୍ରେମରେ ପରିଣତ କରେ। Relume ୱେବ୍-ଆଧାରିତ ଗଠନଗୁଡ଼ିକ ପାଇଁ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ, ଯାହା ଭିଜୁଆଲ୍ ଷ୍ଟାଇଲିଂ ପ୍ରୟୋଗ ହେବା ପୂର୍ବରୁ ପେଜ୍‌ର କଣ୍ଟେଣ୍ଟ ଆର୍କିଟେକ୍ଚର ନିର୍ଦ୍ଧାରଣ କରିବାରେ ସାହାଯ୍ୟ କରେ। ଏଠାରେ ବିଚାରଧାରା ଗଠନମୂଳକ ଅଟେ: ସୃଷ୍ଟିକୃତ ଲେଆଉଟ୍ ସୂଚନାର ହାଇରାର୍କିକୁ ମାନେ କି? ଏହା ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ କାର୍ଯ୍ୟଗୁଡ଼ିକୁ ସୁଲଭ ସ୍ଥାନରେ ରଖେ କି? ଯଦି ଗଠନ ସୁଦୃଢ଼ ହୁଏ, ତେବେ ଡିଜାଇନର ପରିଷ୍କାରକରଣ ଆଡ଼କୁ ଅଗ୍ରସର ହୁଅନ୍ତି; ଯଦି ନୁହେଁ, ତେବେ ପ୍ରମ୍ପ୍ଟ ସଜାଡ଼ିଯାଏ।

ପ୍ରବେଶଯୋଗ୍ୟତା ଏବଂ ବ୍ୟବହାରଯୋଗ୍ୟତା ବିଶ୍ଳେଷଣ

AI ଟୁଲଗୁଡ଼ିକ ମନୁଷ୍ୟ ଚକ୍ଷୁ ପାଇଁ ସୂକ୍ଷ୍ମ ଥିବା ବ୍ୟବହାରଯୋଗ୍ୟତା ସମସ୍ୟା ଚିହ୍ନଟ କରିବାରେ ମଧ୍ୟ ସାହାଯ୍ୟ କରନ୍ତି। ଉପରୋକ୍ତ ଟୁଲଗୁଡ଼ିକର ମୁଖ୍ୟ କାର୍ଯ୍ୟ ହେଉଛି ଜେନେରେଟିଭ୍ ମଡେଲ ମାଧ୍ୟମରେ ସୃଷ୍ଟି କରିବା, କିନ୍ତୁ ଏକାଧିକ ଭିନ୍ନତା ସୃଷ୍ଟି କରିବା ପ୍ରକ୍ରିୟା ତୁଳନାତ୍ମକ ବିଶ୍ଳେଷଣକୁ ସମ୍ଭବ କରାଏ। ଏକ ଫର୍ମ କିମ୍ବା ନାଭିଗେସନ ମେନୁର ଏକାଧିକ ସଂସ୍କରଣ ସୃଷ୍ଟି କରି, ଜଣେ ଡିଜାଇନର ଦ୍ୱନ୍ଦ୍ୱ କିମ୍ବା ଘର୍ଷଣର ପ୍ୟାଟର୍ନ ଚିହ୍ନଟ କରିପାରିବେ। ଯେତେବେଳେ ମୁଖ୍ୟ ଚିନ୍ତା ହେଉଛି ଦୃଶ୍ୟମାନ ସ୍ପଷ୍ଟତା ଏବଂ ସୌନ୍ଦର୍ଯ୍ୟ ସଙ୍ଗତତା, ସେତେବେଳେ Adobe Firefly ବ୍ୟବହାର କରାଯାଏ, ଯାହା ନିଶ୍ଚିତ କରେ ଯେ ଦୃଶ୍ୟମାନ ଆସେଟଗୁଡ଼ିକ ବ୍ୟବହାରଯୋଗ୍ୟତାକୁ ଅସ୍ପଷ୍ଟ କରୁଥିବା ଶବ୍ଦ ସୃଷ୍ଟି କରନ୍ତି ନାହିଁ। ଡିଜାଇନରଙ୍କୁ ମାନୁଆଲି ଯାଞ୍ଚ କରିବାକୁ ପଡିବ ଯେ ସୃଷ୍ଟିକୃତ ଆଉଟପୁଟଗୁଡ଼ିକ ଏକ୍ସେସିବିଲିଟି ମାନକ ଯଥା କଣ୍ଟ୍ରାଷ୍ଟ ଅନୁପାତ ଏବଂ ଟଚ୍ ଟାର୍ଗେଟ ଆକାର ପୂରଣ କରୁଛି କି ନାହିଁ। AI ଅନୁପାଳନ ନିଶ୍ଚିତ କରେ ନାହିଁ; ଏହା ଆର୍ଟିଫାକ୍ଟ ପ୍ରଦାନ କରେ ଯାହାକୁ ସେହି ମାନକ ବିରୁଦ୍ଧରେ ପରୀକ୍ଷା କରିବାକୁ ପଡିବ। ୱାର୍କଫ୍ଲୋରେ ଏକ କମ୍ପୋନେଣ୍ଟ ସୃଷ୍ଟି କରିବା, ତାପରେ ବ୍ୟବହାରଯୋଗ୍ୟତା ତ୍ରୁଟି ପାଇଁ କଠୋର ଭାବରେ ଅଡିଟ୍ କରିବା ଅନ୍ତର୍ଭୁକ୍ତ। ଯଦି ଅଡିଟ୍ ବିଫଳ ହୁଏ, ତେବେ କମ୍ପୋନେଣ୍ଟକୁ ବାଦ୍ ଦିଆଯାଏ କିମ୍ବା ସଂଶୋଧନ କରାଯାଏ। ଏହା ଟୁଲକୁ ଏକ ଷ୍ଟ୍ରେସ୍-ଟେଷ୍ଟିଂ ଇଞ୍ଜିନରେ ପରିଣତ କରେ, ଯେଉଁଠାରେ ବିଫଳତାର ମୂଲ୍ୟ କମ୍ କାରଣ ଆର୍ଟିଫାକ୍ଟ ମେସିନ୍ ଦ୍ୱାରା ସୃଷ୍ଟି ହୋଇଥିଲା।

ପ୍ରୋଟୋଟାଇପ୍ ସୃଷ୍ଟି ଏବଂ ପରୀକ୍ଷା

ପ୍ରୋଟୋଟାଇପିଂ ପାଇଁ ପାରସ୍ପରିକ କ୍ରିୟାଶୀଳତା ଆବଶ୍ୟକ। ସ୍ଥିର ଚିତ୍ରଗୁଡ଼ିକ ବ୍ୟବହାରକାରୀ ପ୍ରବାହ ପରୀକ୍ଷା କରିବା ପାଇଁ ଯଥେଷ୍ଟ ନୁହେଁ। ଯେତେବେଳେ ମୁଖ୍ୟ ଚିନ୍ତା ହେଉଛି ପାରସ୍ପରିକ କ୍ରିୟାଶୀଳ ଆଚରଣ, ସେତେବେଳେ Framer ହେଉଛି ବାଛିବା ଉପଯୋଗୀ ସାଧନ, ଯାହା ଡିଜାଇନରଙ୍କୁ ଇନପୁଟ୍ ପ୍ରତି ସାଡ଼ା ଦେବା ପାଇଁ କମ୍ପୋନେଣ୍ଟ ସୃଷ୍ଟି କରିବାରେ ସାହାଯ୍ୟ କରେ। ଏହା ହୋଭର ଇଫେକ୍ଟ, ଫୋକସ୍ ଅବସ୍ଥା ଏବଂ ଟ୍ରାନ୍ସିସନ ଆନିମେସନ୍ ଭଳି ଅବସ୍ଥା ପରିବର୍ତ୍ତନଗୁଡ଼ିକୁ ପରୀକ୍ଷା କରିବାକୁ ସକ୍ଷମ କରେ। ଡିଜାଇନର ଜଣେ ପାରସ୍ପରିକ କ୍ରିୟାର ବର୍ଣ୍ଣନା ଇନପୁଟ୍ କରନ୍ତି, ଏବଂ ସାଧନଟି ଏକ କାର୍ଯ୍ୟକ୍ଷମ ପ୍ରୋଟୋଟାଇପ୍ ପ୍ରଦାନ କରେ। ଏଠାରେ ବିଚାରଧାରା ହେଉଛି ଆଚରଣଗତ: ପାରସ୍ପରିକ କ୍ରିୟାଟି ପ୍ରତିକ୍ରିୟାଶୀଳ ମନେହୁଏ କି? ଫିଡ୍‌ବ୍ୟାକ୍ ବ୍ୟବହାରକାରୀଙ୍କ ଆଶା ସହିତ ମେଳ ଖାଏ କି? ଯଦି ପ୍ରୋଟୋଟାଇପ୍ ବ୍ୟବହାରକାରୀ ପ୍ରବାହରେ ଘର୍ଷଣ ଦେଖାଏ, ତେବେ ଡିଜାଇନର ପୁନରାବୃତ୍ତି କରନ୍ତି। ଏହି ପୁନରାବୃତ୍ତିର ଗତି ହେଉଛି ମୁଖ୍ୟ ଲାଭ। ଯାହା ମାନୁଆଲ୍ ଭାବରେ ତିଆରି କରିବାକୁ ଦିନ ଲାଗିପାରେ, ତାହା ଘଣ୍ଟା ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରୋଟୋଟାଇପ୍ ହୋଇପାରେ, ଯାହା ପ୍ରକୃତ ବ୍ୟବହାରକାରୀଙ୍କ ସହିତ ଅଧିକ ବାରମ୍ବାର ପରୀକ୍ଷା କରିବାରେ ସାହାଯ୍ୟ କରେ। ଡିଜାଇନରଙ୍କୁ ନିଶ୍ଚିତ କରିବାକୁ ହେବ ଯେ ସୃଷ୍ଟିକୃତ ପାରସ୍ପରିକ କ୍ରିୟାଗୁଡ଼ିକ କେବଳ ଦୃଶ୍ୟମାନ ଭାବରେ ସଠିକ୍ ନୁହେଁ, ବରଂ ଯୁକ୍ତିଯୁକ୍ତ ଭାବରେ ମଧ୍ୟ ସଠିକ୍, ଯାହା ପୂର୍ବାନୁମେୟ ଏବଂ ପ୍ରତ୍ୟାବର୍ତ୍ତନଯୋଗ୍ୟ କାର୍ଯ୍ୟର ନୀତିଗୁଡ଼ିକୁ ଅନୁସରଣ କରେ।

ଡିଜାଇନ୍ ସିଷ୍ଟମ ସହିତ ସମନ୍ୱୟ

ଏକ ପ୍ରଡକ୍ଟ ଜୁଡ଼େଇ ସଙ୍ଗତତା ବଜାୟ ରଖିବା ହେଉଛି ଏକ ବଡ଼ ଚ୍ୟାଲେଞ୍ଜ। ଡିଜାଇନ୍ ସିଷ୍ଟମଗୁଡ଼ିକ କମ୍ପୋନେଣ୍ଟ, ରଙ୍ଗ ଏବଂ ଟାଇପୋଗ୍ରାଫି ପାଇଁ ନିୟମ ନିର୍ଦ୍ଧାରଣ କରେ। ସିଷ୍ଟମର ଟୋକେନ୍ ଏବଂ କମ୍ପୋନେଣ୍ଟଗୁଡ଼ିକୁ ବାଧ୍ୟତାମୂଳକ ସୀମା ଭାବରେ ବ୍ୟବହାର କରି ଏହି କାର୍ଯ୍ୟପ୍ରବାହରେ AI ସାଧନଗୁଡ଼ିକୁ ସମନ୍ୱିତ କରାଯାଇପାରେ। Figma କିମ୍ବା Maze ବ୍ୟବହାର କରିବା ସମୟରେ, ଡିଜାଇନର ପ୍ରମ୍ପ୍ଟରେ ବିଦ୍ୟମାନ ଡିଜାଇନ୍ ସିଷ୍ଟମକୁ ରେଫରେନ୍ସ କରିପାରିବେ, ଯାହା ସୃଷ୍ଟିକୃତ ଆଉଟପୁଟଗୁଡ଼ିକ ସ୍ଥାପିତ ପ୍ୟାଟର୍ନ ସହିତ ମେଳ ଖାଏ ତାହା ନିଶ୍ଚିତ କରେ। ଏହା ଦୃଶ୍ୟମାନ ଭାଷା ଭାଙ୍ଗୁଥିବା ଅନିୟମିତ କମ୍ପୋନେଣ୍ଟଗୁଡ଼ିକୁ ପ୍ରବେଶ କରାଇବାର ବିପଦକୁ ହ୍ରାସ କରେ। ଡିଜାଇନରଙ୍କ ଭୂମିକା ହେଉଛି ଆଉଟପୁଟକୁ ବାଛିବା, ଯାହା ନିଶ୍ଚିତ କରେ ଯେ AI ର ପରାମର୍ଶଗୁଡ଼ିକ ସିଷ୍ଟମର ନୀତିଠାରୁ ବିଚ୍ୟୁତ ହୁଏ ନାହିଁ। ଯଦି ଏକ ସୃଷ୍ଟିକୃତ କମ୍ପୋନେଣ୍ଟ ସିଷ୍ଟମକୁ ଉଲ୍ଲଂଘନ କରେ, ତେବେ ତାହାକୁ ପ୍ରତ୍ୟାଖ୍ୟାନ କରାଯାଏ। ଯଦି ଏହା ଏକ ବୈଧ ପରିବର୍ତ୍ତନ ପ୍ରଦାନ କରେ, ତେବେ ତାହାକୁ ସମନ୍ୱିତ କରାଯାଏ। ଏହି ସମନ୍ୱୟ AI କୁ ଏକ ସହଯୋଗୀରେ ପରିଣତ କରେ ଯିଏ ଡିଜାଇନ୍ ସିଷ୍ଟମର ବାଧ୍ୟତାମୂଳକ ସୀମାଗୁଡ଼ିକୁ ସମ୍ମାନ କରେ, ଅସଙ୍ଗତତାର ବାହ୍ୟ ଉତ୍ସ ଭାବରେ ନୁହେଁ। କାର୍ଯ୍ୟପ୍ରବାହଟି ଆବଶ୍ୟକ କରେ ଯେ ଡିଜାଇନର ସିଷ୍ଟମର ନିୟମଗୁଡ଼ିକ ବିଷୟରେ ସ୍ପଷ୍ଟ ବୁଝାମଣା ବଜାୟ ରଖନ୍ତି, ନୂତନ ନିୟମ ଆବିଷ୍କାର କରିବା ପାଇଁ ନୁହେଁ, ବରଂ ସେହି ନିୟମଗୁଡ଼ିକ ମଧ୍ୟରେ ପରିବର୍ତ୍ତନଗୁଡ଼ିକୁ ଅନୁସନ୍ଧାନ କରିବା ପାଇଁ AI ବ୍ୟବହାର କରନ୍ତି।

• Figma: ଟେକ୍ସଟ୍ ପ୍ରମ୍ପ୍ଟରୁ UI ଲେଆଉଟ୍ ଏବଂ ଡିଜାଇନ୍ ସିଷ୍ଟମ୍ ସୃଷ୍ଟି କରିବା ପାଇଁ ବ୍ୟବହୃତ।
• Galileo AI: ଟେକ୍ସଟ୍ ପ୍ରମ୍ପ୍ଟ କିମ୍ବା ସ୍କେଚରୁ ହାଇ-ଫିଡେଲିଟି UI ଡିଜାଇନ୍ ସୃଷ୍ଟି କରିବା ପାଇଁ ବ୍ୟବହୃତ।
• Uizard: ଟେକ୍ସଟ୍ ବିବରଣୀ କିମ୍ବା ହାତରେ ଅଙ୍କାଯାଇଥିବା ସ୍କେଚରୁ ୱାୟାରଫ୍ରେମ୍ ଏବଂ UI ମକଅପ୍ ତିଆରି କରିବା ପାଇଁ ବ୍ୟବହୃତ।
• Framer: ଟେକ୍ସଟ୍ ପ୍ରମ୍ପ୍ଟରୁ ଇଣ୍ଟରାକ୍ଟିଭ୍ UI କମ୍ପୋନେଣ୍ଟ ଏବଂ ଲେଆଉଟ୍ ସୃଷ୍ଟି କରିବା ପାଇଁ ବ୍ୟବହୃତ।
• Adobe Firefly: UI ସୌନ୍ଦର୍ଯ୍ୟ ବୃଦ୍ଧି କରିବା ପାଇଁ ଭିଜୁଆଲ୍ ଆସେଟ୍ ଏବଂ ଟେକ୍ସଚର ସୃଷ୍ଟି କରିବା ପାଇଁ ବ୍ୟବହୃତ।
• Maze: ସହଯୋଗୀ ଡିଜାଇନ୍ ପରିବେଶରେ ଟେକ୍ସଟ୍ ପ୍ରମ୍ପ୍ଟ ମଧ୍ୟରେ UI ଡିଜାଇନ୍ ସୃଷ୍ଟି କରିବା ପାଇଁ ବ୍ୟବହୃତ।
• Relume: ଟେକ୍ସଟ୍ ପ୍ରମ୍ପ୍ଟରୁ ୱେବସାଇଟ୍ ୱାୟାରଫ୍ରେମ୍ ଏବଂ କଣ୍ଟେଣ୍ଟ ଗଠନ ସୃଷ୍ଟି କରିବା ପାଇଁ ବ୍ୟବହୃତ।
• Visily: ଟେକ୍ସଟ୍ ପ୍ରମ୍ପ୍ଟ କିମ୍ବା ବିଦ୍ୟମାନ ଆପ୍‌ଗୁଡ଼ିକର ସ୍କ୍ରିନଶଟରୁ UI ଡିଜାଇନ୍ ସୃଷ୍ଟି କରିବା ପାଇଁ ବ୍ୟବହୃତ।